ترکینگ جنگل جهان‌نما

صبح را با صرف صبحانه آغاز می‌کنیم و بعد از مرتب کردن کوله‌ها، راهی تخت میرزا می‌شویم؛ پا به یکی از زیباترین مسیرهای جنگلی می‌گذاریم؛ جایی که ما را آرام‌آرام در دل جنگل‌های هیرکانی پیش می‌برد. از درختان راش و ممرز و سرخدار گرفته تا بوته‌ها و گیاهان جنگلی که در فصل‌های مختلف، رنگ و عطر متفاوتی به مسیر می‌بخشند. در طول راه، اگر خوش‌شانس باشیم، شاید نشانی از مرال، شوکا یا گراز ببینیم. در طول مسیر صدای پرندگان از لابه‌لای درختان ما را همراهی می‌کند. حدود ۴ کیلومتر که پیش می‌رویم، به کلبه مش‌صفر می‌رسیم؛ کلبه‌ای قدیمی و دوست‌داشتنی در دل جنگل که سال‌هاست استراحتگاه کوهنوردان این مسیر بوده است. اینجا قرار است کمی از ریتم پیمایش فاصله بگیریم و نفسی تازه کنیم، دور هم جمع شویم و ناهارمان را در یکی از موقعیت‌هایی بخوریم که مزه را نه فقط به خاطر غذا، که به خاطر جایی که در آن نشسته‌ایم، به یادماندنی می‌کند. بعد از ناهار دوباره کوله‌ها را روی دوش می‌اندازیم و ادامه می‌دهیم. از اینجا به بعد، مسیر کم‌کم چهره‌اش را عوض می‌کند. جنگل آرام‌آرام بازتر می‌شود و چشم‌اندازها گسترده‌تر؛ انگار جنگل قرار است ما را تحویل آسمان بدهد. بالاخره به دشت جهان‌نما می‌رسیم؛ جایی که نامش واقعاً برازنده‌اش است. اینجا دیگر قرار نیست فقط به مسیر نگاه کنیم؛ قرار است بایستیم، نفس عمیق بکشیم و چند لحظه فقط تماشا کنیم. چشم‌اندازهای دوردست کردکوی، بندر ترکمن و میانکاله هم بخشی از قاب امروزمان خواهند بود؛ منظره‌ای که خستگی مسیر را از یادمان می‌برد. هوای خنک ییلاق، دشت‌های باز، دورهمی دوستانه و آرامشی که بعد از یک روز پیمایش واقعی نصیب آدم می‌شود.

دشت جهان نما تخت رستم تا جهان نما دشت جهان نما 1 تخت رستم به جهان نما 1